Feeds:
Posts
Comments

Archive for July, 2007

[Πρόσωπα:
ΘEIA KATINA
ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΟΝ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΠΙΤΤΑ
Σκηνικά:
Αχανές σπίτι κομπλέ με "αρχαιοελληνική" ανθοστήλη, Χατζηγιάννη, πλαστικά διαφανή κεριά μέσα σε ροκοκό κηροπήγια, ειδικό δωμάτιο για το σιδέρωμα με το όνομα "σιδερωτήριο", πλαστικά λουλούδια σε τερατώδη βάζα, συμπλέγματα, ρούχα με διάφορα ιταλικά ονόματα, γιο οικονομολόγο που βγάζει χιλιάδες ευρώ εκτός αυτών που παίρνει από τη δουλειά και ζει σαν εκατομμυριούχος χωρίς να [...]

Read Full Post »

[-Συγνώμη που οι λέξεις μου δεν είναι γλυκιές και τρυφερές. Τις βλέπεις; Δεν είναι ούτε καν αιχμηρές ή σκληρές. Μόνο το μελόδραμα έμεινε. Συγνώμη που είμαι στην άλλη πλευρά του δρόμου και κάθομαι και κοιτάω την αυλή σου, ρίχνοντας καμιά πέτρα πότε-πότε. Συγνώμη που γράφω στο α' ενικό, αλλά, καταλαβαίνεις, είμαι μόνο ένας. Συγνώμη που [...]

Read Full Post »

[-Άκου 'δω φάση ρε: Έψαχνα το απόγευμα κάπου να φάω, βρίσκω ένα σκοτσέζικο steak house, λέω δε γαμιέται, κάθομαι απέξω στα τραπεζάκια γιατί είχε λιακάδα. Έρχεται μια συμπαθής Φιλιππινέζα, παραγγέλνω την πιο μεγάλη μπριζόλα που βρήκα, με ρωτάει αν θέλω κάτι να πιω, λέω μπύρα, εξαφανίζεται για λίγο. Περνάει η ώρα. Μαζί με τον κόσμο [...]

Read Full Post »

[-το ξέρω πολύ καλά γιατί σε ξέρω πολύ καλά, φιλαράκο. Το βλέπω στα μάτια σου. Το έβλεπα. Είχες κωλοχαρεί που καιγόντανε η Πάρνηθα. Άντε ρε. Ξεκόλλα ρε. Αλλού αυτά. Απλά γούσταρες που όλα αυτά τα κωλοδέντρα και το κωλοπράσινο και τα κωλοζώα καήκανε ζωντανά, και τσιτσιρίζανε και το λίπος έτρεχε πάνω στο χώμα με τη [...]

Read Full Post »

[-Λοιπόν, έφτασε μια μέρα που κοιτάξαμε πίσω και τα πάντα είχαν γίνει τίποτα. Έτσι απλά. Δεν μειώθηκαν απλά, έγιναν μηδέν, έγιναν το χώμα πάνω στο οποίο τόσο καιρό ταξιδεύαμε. Και ήταν τόσο ομαλή η μετάβαση που δεν έμεινε ούτε ένα ράγισμα σαν ανάμνηση. Το μόνο. Που έμεινε. Ήταν η Αποτυχία. Που συνεχώς έγνεφε και έγνεφε. [...]

Read Full Post »

Πανσέληνος

Ι
 
Η Γκλόρια γλείφει απαλά το περίστροφό της πίσω απ’ τ’ αυτί
και βάζει το κρεββάτι της για ύπνο.
Είναι νωρίς ακόμα…

Βγαίνει στο μπαλκόνι.
Το φεγγάρι έχει γεμίσει·
το πιάνει με τα μακρυά της δάκτυλα
και το κατεβάζει πλάι της για ένα τσιγάρο.

Η Γκλόρια σηκώνει το κόκκινο φόρεμά της
και κολλάει το σώμα της στα κρύα πλακάκια.
Σε λίγο η ανάσα [...]

Read Full Post »